Jupiter



Geslacht: Ram
Geboorte datum: juni 2000
Kleur: Chocolat
Vacht: Korthaar
Gecastreerd: Ja
Gechipt: Nee

Jupiter was onze eerste fret, dus heeft hij een heel speciaal plekje in ons hart. Helaas is hij 12 augustus 2006 overleden.

De oorzaak van Jupiter's overlijden ligt al verder achter ons als wij terug gaan kijken. Sinds 2 á 3 maanden sliep Jupiter zeer veel en liep nog weinig rond. Meestal deed hij zijn vaste rondje door het huis om vervolgens op het speelkleed of in de doos op het balkon weer te gaan slapen. Wanneer hij dan wakker werd ging hij naar de kooi waar hij zijn behoefte ging doen en ging vervolgens daar weer in de hangmat liggen. Ook kon het regelmatig gebeuren dat hij wanneer hij stilstond plotseling zijn evenwicht verloor en gewoon omviel.
De levenslust was er een beetje uit, zullen we maar zeggen. Wij hebben dat zijn middelbare leeftijd verweten en zijn toch lage lichaamsgewicht. Echter wat wij hem ook voerden aankomen deed hij niet.

12-08-2006: Nu wij sinds 3 weken Maura hebben is het één en ander echter in een stroom versnelling gekomen. De eerste week was er wezenlijk niets anders dan de maanden er voor, behalve dat Maura in haar speelse buien boven op de slapende Jupiter dook. Dit verstoorde dus zijn rust die hij zo hard nodig had, ook ontstond hierdoor stress die nog extra veel van Jupiter's tere lichaampje vergde.
Voor ongeveer 12 dagen terug viel mij op dat één van de fretten een slechte ontlasting had, mijn vermoeden ging direct uit naar Jupiter maar ook Maura kon dit zijn. Vandaar dat ik dat dan ook een beetje in de gaten ben gaan houden. Het bleek Jupiter te zijn maar de alarmbellen geen niet rinkelen want meneer dronk gewoon en at ook gezellig met de anderen mee. Ook de lekkernijen die wie hem met regelmaat aanboden sloeg hij niet over. Afgelopen dinsdag was plotseling alles anders, hij was slap viel continue om en kon ook niet meer in zijn favoriete doos komen waar hij regelmatig sliep. Toen hebben wij besloten om hem apart te zetten van de rest vanwege een vermoedelijke maag- of darminfectie.
Woensdag werd ik wakker en toen stond Jupiter te braken in de kooi, ook dit was volledig nieuw en kenden we niet van hem. Ik moest helaas weg maar Ingrid is met hem naar de dierenarts gegaan. Hier heeft hij toen een vochtinfuus gekregen en medicijnen tegen het braken en de diarree. Verder bleek er nog niet echt iets ernstigs aan de hand, want eten deed hij nog wel. S' avonds weigerde hij echter te eten en te drinken, dit zijn wij toen dwangmatig gaan doen en zijn donderdag in plaats van vrijdag alweer naar de dierenarts gegaan. Wederom een infuus en nu een injectie tegen het braken wat hij nog steeds deed, alles wat wij hem voerden kwam er onmiddellijk weer uit. Ook heeft hij toen antibiotica gehad, deze was breedwerkend en erg sterk volgens de dierenarts. Echter had een ander antibiotica wellicht effectiever geweest omdat deze specifieker schijnt te werken, deze wilden we dan ook deze ochtend bij de dierenarts op ging halen. Echter verliep alles anders!!!
Vrijdag na het 3e bezoek bij de dierenarts en wederom een infuus en antibioticaprik ging het even iets beter en waren wij opgelucht. Hij begon zelfstandig te eten en heeft wat gedronken. Echter werd zijn toestand daarna snel minder. Wilde helemaal niet meer eten ook niet dwangmatig, wilde niet drinken en werd snel zwakker. Toen wij een collega forumlid aan de telefoon hebben gehad, hoorden wij van de andere antibiotica en wilden deze dan ook gaan proberen. We hebben hem om 9 uur en half twaalf gisteravond nog gevoerd voor zo goed en kwaad als het ging en zijn toen naar bed gegaan. Zijn toestand was toen al zo kritiek dat Ingrid en ik overlegt hebben om de andere antibiotica te proberen en dan tot maandag af te wachten. Echter is Ingrid om 2 uur nogmaals wezen kijken en wilde hem laten drinken, dit lukte niet en hij had zijn ontlasting (de beste sinds 12 dagen) in de hangmat laten lopen omdat hij de kracht niet meer had om naar de bak te lopen.
Om kwart over 4 hoorde ik hem uit zijn hangmat gaan. Ik ben toen gaan kijken, hij lag stuiptrekkend in de kooi. Ik dacht dat het zijn laatste stuiptrekkingen waren, echter heeft hij dit tot 9 uur vanochtend volgehouden. Dit was een zeer pijnlijk en droevig gezicht!
Ik heb hem in een handdoek gewikkeld om kwart over 4 en we hebben hem in de gaten gehouden, eerst wachtend op zijn laatste adem later op verandering. Ook heb ik even gedacht door zijn temperatuur schommelingen dat hij koorts had van de werkende antibiotica en aan het ijlen was.
Toen ik echter zag dat hij om kwart voor 10 zijn ontlasting weer had laten lopen en deze dit keer gitzwart was, wisten wij dat het een onomkeerbare situatie was geworden. Niet zo zeer het feit dat er geen behandeling bestaat, maar meer zijn algehele conditie deed dit vermoeden.
Afspraak gemaakt met de dierenarts en met haar overlegt, deze kon gezien zijn gewicht en conditie niet opereren omdat zeer zeker tot zijn dood zou leiden. Ook een beschermende laag in de maag en wederom een antibiotica kuur met ditmaal de andere antibiotica en weer infuus en bloedtransfusie zou volgens haar niets anders zijn dan uitstel en een laatste poging de zaak te keren, dit naar aanleiding van zijn gewicht en conditie.
We hebben gezamenlijk besloten hem deze lijdensweg niet aan te doen en het niet langer dan nodig was te rekken om hem nog enkele uren, dagen, weken of maanden bij ons te houden. Hierdoor hebben wij dan ook besloten hem te euthanaseren, met pijn in ons hart dan wel te verstaan!



Jup het gaat je goed, we houden van je!